راهنمای سفر به قونیه ، ترکیه

بررسی اجمالی

ترکیه

قونیه مرکز استان قونیه در کشور ترکیه است. این شهر به سبب وجود آرامگاه مولانا، شاعر فارسی‌زبان، در بین ایرانیان شهرت زیادی دارد. به همین دلیل است که گردشگران ایرانی تمایل زیادی برای سفر به این شهر تاریخی نشان می‌دهند.

قونیه شهری است تاریخی و در آن یادگاری‌های زیادی از گذشتگان، به خصوص دوران سلجوقی وجود دارد. این شهر رنگ و بوی مولانا را دارد و در هر سوی آن، نشانه‌ای از ادبیات، عرفان و مذهب به چشم می‌خورد. در ادامه جالب‌ترین حقایق این شهر کهن را به شما معرفی می‌کنیم:
نام شهر قونیه قبلا ایکونیون (Iconion) بود که به معنی شمایل است. بر اساس آنچه که در اساطیر یونان آمده، بر این شهر اژدهایی چیره شده بود که گاهی به شهر حمله می‌کرد و برخی از زنان و دختران را می‌بلعید. «پرسیوس» که پسر ژوپیتر بود، این اژدها را می‌کشد و مردم را از شر آن رها می‌کند. مردم شهر هم برای قدردانی از این کار پرسیو، تصویری از او را به یکی از دروازه‌های شهر می‌آویزند و به همین مناسبت، به زبان یونانی این شهر را ایکونیون (شمایل) می‌نامند. 
 
 
قونیه یکی از قدیمی‌ترین مراکز شهری جهان است. کاوش‌هایی که در تپه‌ی علا‌الدین در مرکز این شهر صورت گرفته، نشان می‌دهد که ۳ هزار سال قبل از میلاد، مردمانی در این مکان زندگی می‌کردند. 
 
خوی، نیشابور و بستان‌آباد (در استان آذربایجان شرقی) خواهرخوانده‌های قونیه هستند. 
 
قونیه در ابتدا تحت فرمان هیتی‌ها بود. از آثار این حکومت در قونیه می‌توان به پینار افلاطون اشاره کرد که روی چشمه‌ای بنا شده است. گفته می‌شود مزار افلاطون در قونیه قرار دارد (یاقوت حموی در کتاب معجم‌البلدان به این نکته اشاره کرده است).
 
 
یکی از حواریون حضرت مسیح به نام «پائولوس» در زمان آغاز دعوت وی به دین خود، در قونیه اقامت کرد و این امر باعث شهرت و اعتبار این شهر شد.
 
قونیه از سال ۴۷۰ هجری تا سال ۷۰۰ هجری قمری پایتخت سلجوقیان آسیای صغیر بود. در این مدت ۱۶ شاه سلجوقی در قونیه حکومت کردند. 
 
در گذشته قونیه را «دارالمعرفه»، «دارالارشاد» و «دارالموحدین» می‌نامیدند. 
 
سیله یک روستای کوچک در نزدیکی قونیه است. این روستا یکی از معدود روستاهایی است که تا سال ۱۹۲۲ در آن مردم به زبان یونانی کاپادوکیه سخن می‌گفتند. در دهکده‌ی سیله یونانیان زندگی می‌کردند که بیش از ۸۰۰ سال مسالمت‌آمیز کنار ترک‌های قونیه می‌زیستند. دلیلی این همزیستی مسالمت‌آمیز مولانا بود، کسی که شاهد اعجازی بود که در نزدیکی صومعه‌ی مسیحی ارتدکس «سنت چاریتون» روی داد. مولانا از این صومعه مسجدی ساخت.
 
 
مجموعه‌ای که آرامگاه شاعر و عارف قرن ۱۳ ایرانی، مولانا در آن واقع شده نمادی از قونیه است که رقص چرخان سماع صوفی را بنیان نهاد. این موزه در داخل باغ بسیار زیبای رز قرار دارد و می‌توانید از دیدن دروازه‌ی درویش‌ها (Dervisan Kapisi) لذت ببرید.
 
اگرچه چاتال‌هویوک قونیه جای بسیار بزرگی نیست و دیدنی‌های زیادی ندارد، اما این تپه یکی از مهم‌ترین محل‌های حفاری‌شده در جهان است. اینجا به گفته باستان‌شناسان بزرگترین جایی است که مربوط به دوران نوسنگی بوده و تاکنون کشف شده است. گفته می‌شود قدمت این مکان تقریبا به ۹ هزار سال پیش بازمی‌گردد.
 
پشمک که در ایران هم بسیار طرفدار دارد، یکی از شیرینی‌های اصلی قونیه است که اغلب به شکلی توپی عرضه می‌شود.
 
 
 از آنجایی که قونیه یک شهر مذهبی محسوب می‌شود، مغازه‌هایی در این شهر خواهید دید که فقط خرما یا خرما و شیرینی می‌فروشند. چون پیغمبر اسلام روزه‌ی خود را با خرما باز می‌کردند، این خوراکی مغذی را بیشتر مذهبی تلقی کرده و مردم برای باز کردن روزه از آن استفاده می‌کنند. 
 
فرودگاه قونیه مرکز فرماندهی منطقه سوم نیروی هوایی ترکیه است و برخی اوقات توسط نیروهای ناتو (NATO) نیز استفاده می‌شود.
 
مشتاقان و علاقه‌مندان «احمد عزت کویون‌اوغلو» یکی از اعضای قدیمی‌ترین خانواده‌های قونیه، پس از مرگش مجموعه‌ای از عجیب‌ترین و جالب‌ترین اشیای هنری، اشیای قوم‌نگاری، اقلام زمین‌شناسی و وسایل ساده‌ی او را وقف کردند و به شهر قونیه اهدا کرده و به نمایش گذاشتند. این موزه که از این مجموعه تشکیل شده، به یکی از دیدنی‌های قونیه تبدیل شده است. این ساختمان گنجینه‌ای از نمایشگاه اشیای عجیب و غریب و شگفت‌انگیز است؛ از نقاشی‌های نادر، نسخه‌های خطی و فرش گرفته تا اسباب‌بازی‌هایی به شکل حیوانات (پر شده از پوشال، دانه‌ها، پنبه و مواد مشابه) و انواع ساعت‌ها.
 
موزه مولانا
 
 
مجموعه‌ای که آرامگاه شاعر و عارف قرن ۱۳ ایرانی، مولانا در آن واقع شده نمادی از قونیه است که رقص چرخان سماع صوفی را بنیان نهاد. این موزه در داخل باغ بسیار زیبای رز قرار دارد و می‌توانید از دیدن دروازه‌ی درویش‌ها (Dervisan Kapisi) لذت ببرید. در ابتدا موزه قرار دارد و مقبره‌ی مولانا در انتهای مجموعه واقع شده و در کنار آرامگاه او  می‌توانید قبر اعضای خانواده و پیروان او را هم ببینید. سماع‌خانه هم در سمت چپ قرار دارد و شمامل موزه‌ی و نمایشگاه مذهبی هم می‌شود. در این مجموعه نمایشگاهی از وسایل زندگی پیروان صوفی وجود دارد. این موزه در خیابان مولانای قونیه واقع شده است.
 
موزه کاشی
 
 
این مدرسه‌ی قدیمی در سال ۱۲۵۱ توسط امیر جلال‌الدین کاراتای سلجوقی بنا شد. این ساختمان به تازگی مرمت شد و در حال حاضر نمایشگاه کاشی‌های میناکاری سلجوقی است. شاید بازدید از یک موزه‌ی کاشی در اولویت تورخای گردشگری قرار نگیرد اما زیبایی به کار رفته در این آثار به قدری چشم‌نواز است که آن را می‌توان یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری قونیه محسوب کرد. دیوارهای داخلی آن پوشیده از کاشی‌های بسیار زیبای سلجوقی است و نمایشگاهی از سرامیک وجود دارد که در کاوش‌های باستان‌شناسان کشف شده است. در اتاق سمت چپ آرامگاه جلال‌الدین کاراتای واقع شده است. این بنا در خیابان آنکارا قرار دارد.
 
موزه اشیای چوبی و سنگی کنده کاری شده (حوزه علمیه مناره باریک)
 
 
این بنا مناره‌ی خود را در رعدوبرقی که در سال ۱۹۰۵ اتفاق افتاد، از دست داد. این مدرسه در سال ۱۲۶۰ برای وزیر سلجوقی صاحب عطا ساخته شد و در سردر آن از مجسمه‌ برای تزئین استفاده شده است. این ساختمان امروزه به موزه تبدیل شده است که مجموعه‌ی بزرگی از مجسمه‌های چوبی و سنگی متعلق به دوران سلجوقی به نمایش گذاشته شده است که شامل مجسمه‌های حیوانات از دیوراهای شهر قدیمی می‌شود. این موزه در بلوار عدلیه‌ی قونیه واقع شده است. 
 
تپه علا الدین
 
 
تپه‌ی علا الدین در مکان قلعه‌ی سابق قونیه ساخته شده است که دقیقا در مرکز شهر قرار دارد. اینجا جایی است که مردم محلی قونیه بعدازظهرها برای تفریح می‌آیند و در باغ آن چای می‌نوشند. در پای این تپه حفاری‌هایی از قصر علا الدین کی‌قباد و باقی‌مانده‌های دیوار شهر قدیمی وجود دارد. در بالای تپه هم مسجد علا الدین قرار دارد که در قرن ۱۳ ساخته شده است. طراحی این مسجد بر اساس معماری عربی و به شکل ستون‌دار ساخته شده و سقف آن چوبی است که توسط ۴۲ ستون حمایت می‌شود. این بنا در انتهای خیابان مولانا قرار دارد. 
 
موزه باستان شناسی  
 
 
بسیاری از موزه‌های باستان‌شناسی ترکیه را به شکل مدرن درآورده‌اند اما موزه‌ی باستان‌شناسی قونیه چنین نیست. این موزه مکانی قدیمی با روشنایی ضعیف است که صفحه‌ی اطلاعات آن هم کهنه شده است. اما نگذارید که چنین عواملی شما از بازدید از این موزه بازدارد چون مجموعه‌ای بی‌نظیر در آن گرد هم آمده است. در موزه‌ی باستان‌شناسی مجموعه‌ی کاملی از یافته‌های باستان‌شناسی «چاتالهویوک» و مجموعه‌ای فوق‌العاده از تابوت‌های رومی به معرض نمایش گذاشته شده است. دقیقا پایین خیابانی که موزه در آن واقع شده، موزه‌ی قوم‌شناسی قونیه قرار دارد که مجموعه‌ای از صنایع دستی، لباس، زیورآلات، فرش و وسایل خانگی مردم محلی ترک نگهداری می‌شود اما ساختمان آن کمی قدیمی است و برای گردشگران زیاد جذاب به نظر نمی‌رسد.
 
مسجد سلیمیه
 
 
مسجد سلیمیه در میدانی روبه‌روی موزه‌ی مولانا قرار دارد که دارای گنبد بزرگی است. این مسجد توسط سلطان سلیم دوم و بین سال‌های ۱۵۶۶ و ۱۵۷۴ ساخته شد و معماری مساجد عثمانی را به اوج رساند. هنگام غروب خورشید به این میدان بیایید و از مسجد و موزه‌ی مولانا عکس بگیرید که منظره‌ی بسیار دوست‌داشتنی خلق می‌کند. در خیابان مولانا چند کافه و رستوران وجود دارد که محیط مناسبی را برای نشستن و لذت بردن از زیبایی‌های گنبد و مناره‌های مسجد ایجاد کرده است. 
 
مسجد عزیزیه
 
 
داخل بازار شلوغ قوینه، مسجد قونیه عزیزیه قرار دارد که یکی از شاهکارهای معماری است. این مسجد در سال ۱۶۷۶ توسط مشاور دربار عثمانی، مصطفی پاشا ساخته شد و در سال ۱۸۶۷ پس از آتش‌سوزی بازسازی شد. چون بازسازی مسجد عزیزیه در قرن ۱۹ انجام گرفته است، معماری آن بیشتر الهام‌گرفته از سبک باروک است (این سبک بیشتر در قرن ۱۹ رایج بود) که دو مناره به سبک روکو و فضای داخلی رنگ‌شده با محرابی در همین سبک دارد. این سبک تزئینی اروپایی، با تضاد جالبی با طراحی و سبک مسجد سنتی تلفیق شده است. 
 
چاتال‌هویوک
 
 
اگرچه چاتال‌هویوک جای بسیار بزرگی نیست و دیدنی‌های زیادی ندارد، اما این تپه یکی از مهم‌ترین محل‌های حفاری‌شده در جهان است. در اینجا باستان‌شناسان بزرگترین جایی است که مربوط به دوران نوسنگی است که تاکنون کشف شده است. گفته می‌شود قدمت این مکان تقریبا به ۹ هزار سال پیش بازمی‌گردد. کاوش‌ها در این محل ادامه دارد و اگر در تابستان از این بنا بازدید کنید، گاهی اوقات می‌توانید باستان‌شناسان را ببینید که آنجا در حال انجام کار هستند. در ورودیه، یک موزه‌ی کوچک در مورد تاریخ و اهمیت این مکان توضیحاتی ارائه می‌دهد. یک راه مال‌رو شما را به مناطق حفاری‌شده (حفاظت‌شده با پناهگاه‌های گنبدی) هدایت می‌کند که می‌توانید سطوح عمیقی را ببینید (با ساختمان‌هایی که به وضوح بیرون آمده‌اند و تاکنون کشف شده‌اند). 

موقعیت مکانی

نظرات کاربران

شما اولین نظر را ارسال کنید!
نام
نام خانوادگی
ایمیل
امتیاز
نظر
کد امنیتی را وارد کنید